De Braziliaanse affaire

In De Braziliaanse affaire reconstrueert Evaldo Cabral de Mello het diplomatieke steekspel dat zich rond de Vrede van Münster (1648) afspeelde tussen de Republiek der Zeven Verenigde Provinciën en Portugal - met als medespelers Spanje, Frankrijk en Engeland en als inzet de ongekende rijkdommen van Brazilië. In de periode 1580-1640 is Portugal in Spaanse handen. Van die zwakke positie zouden vooral Nederlandse handelsmaatschappijen (de VOC en WIC) profiteren door overal ter wereld Portugese kolonien te naasten. Zo veroverde de WIC in 1630 Noordoost-Brazilie met zijn fabelachtig rijke opbrengsten uit suiker. Vanaf 1640, toen Portugal zich eenzijdig van Spanje losmaakte, heeft het niet gerust om via onderhandelingen weer in het bezit te komen van dit gebied. Die onderhandelingen waarmee ook andere Europese grootmachten - zoals Spanje, Frankrijk en Engeland - zich hebben bemoeid, waren moeizaam en duurden eindeloos. Uiteindelijk zou de WIC in 1660 het pleit verliezen, maar Portugal moest flink betalen. De auteur van het boek is een Braziliaans historicus en een autoriteit op het gebied van de geschiedenis van 'Nederlands Brazilië'. Deze studie wordt ontsloten door een register. In een nawoord licht de historicus Ernst van den Bogaert de figuur van de auteur en diens werk nader toe.