De Europese droom

De Amerikaanse Droom is op zijn retour. Met de werkdruk, lage lonen en slechte sociale structuur zijn nog maar weinig Amerikanen bereid te geloven dat hun systeem het beste is. Tegelijkertijd, zo toont Jeremy Rifkin aan, begint er aan de overzijde van de oceaan een Europese Droom te groeien. 455 miljoen mensen in 25 landen werken aan een de Verenigde Staten van Europa. En wat deze VS anders maakt, is dat het de grootste economie in de wereld is, met minder analfabetisme, verspilling, armoede en geweld; met meer nadruk op samenwerking, duurzaamheid en ruimte voor vrije tijd. In meer opzichten is de Europese Droom tegengesteld aan de Amerikaanse, aldus Rifkin: waar die laatste stond voor de eindeloze jacht op individuele rijkdom en macht ten koste van al het andere, richt de Europese Droom zich op levenskwaliteit, gelijkheid-in-verschil en gemeenschapszin. Daarmee is Europa niet meteen een ideale samenleving. Rifkin beschrijft de tekortkomingen evengoed als de kansen. Zijn standpunt is dat Europa, meer dan Amerika, perspectief biedt voor de toekomst van de mensheid; een perspectief dat ook Europeanen beter zouden moeten zien.