De herfst van Zorro

‘He regen, waarom val je hier?
Ben je blind, ego isch, ben je gek?
Waarom open je hier paraplu’s als je daar bloemen kunt openen?’
Zorro is oud geworden. Zijn masker gooide hij weg en hij begint gedichten te schrijven. Hij dicht over oude en nieuwe liefdes, over verlangens, oorlog en strijd. Over alles wat hij zonder paard, zonder zwaard en zonder penis tegenkomt. Hij luistert naar zaken waar anderen hun neus voor ophalen, zoals de zwart-wittelevisie in een schuur. ‘De tuin die door mij reist, trekt zijn schaduw aan. Ik ben een begraafplaats voor kleuren.’ Zijn gedicht over de zon is het enige wat hij uitstelt te schrijven. In zijn herfst is Zorro een filosoof die niets anders rest dan zijn gedachten op papier te zetten.
Al Galidi is schrijver, dichter en columnist. Hij is afkomstig uit Irak en woont sinds 1998 in Nederland. Omdat hij niet naar school mocht, heeft hij zich de taal zelf geleerd. Hij publiceerde reeds zes boeken in het Nederlands en is bekroond met de El Hizjra-Literatuurprijs 2002 en de Phenix Essayprijs 2002. Eerder dit jaar verscheen zijn prachtige roman Maanlichtmoerassen, ‘een aangrijpende en met beheerste lichtheid geschreven parabel over vervreemding en vernedering’ (De Tijd).