De lange weg naar de vrijheid

' Dit is de man van deze dag, dit is de man van dit jaar, dit is de man van deze eeuw.'
Bisschop Tutu tijdens de inhuldiging van Nelson Mandela als eerste zwarte president van Zuid-Afrika.

In april 1994 werden de eerste multiraciale verkiezingen in Zuid-Afrika gehouden. De opkomst was gigantisch; de uitslag overdonderend. Een aardverschuiving had plaatsgevonden: het einde van de apartheid was een feit. In zijn autobiografie beschrijft Nelson Mandela de lange weg die hij heeft moeten afleggen voordat het zover was. Hij werd als koningszoon geboren in de provincie Transkei.
Al jong realiseerde hij zich het grote verschil tussen het aanzien dat hij onder zijn stamgenoten genoot en de minachting waarmee hij door de blanke samenleving werd bejegend. Mandela sloot zich aan bij het ANC, een daad waarvoor hij een grote prijs zou moeten betalen. Hij werd geïnterneerd op het gevreesde Robbeneiland en verbleef daar bijna een kwart eeuw! Niettemin zette hij zijn strijd tegen de apartheid onverminderd voort. Het regime begon te wankelen. In 1990 kon de regering-De Klerk niets anders doen dan Mandela op vrije voeten stellen. Na vier jaar van onderhandelingen en politieke pressie wist Mandela ten slotte de eerste vrije verkiezingen te bewerkstelligen. Deze omwenteling in de geschiedenis is ondenkbaar zonder de charismatische figuur van Nelson Mandela.