Een blad in de wind

Jacoba van Velde (1903-1985) is de auteur van een klein maar bijzonder oeuvre. Met haar debuutroman De grote zaal uit 1953 verwierf ze direct wereldfaam. Haar tweede – en tevens laatste – roman, Een blad in de wind (1961), bleef geheel ten onrechte in de schaduw staan van dat succes. Tot nu toe. Op een Parijse hotelkamer overziet Van Veldes alter ego Helena Berger haar leven: haar zorgeloze kinderjaren in een Zeeuws domineesgezin, haar aanleg voor balletdansen en de verhuizing op haar zeventiende naar Parijs om er een opleiding te volgen, haar danscarrière, haar huwelijk. Die laatste twee lopen anders dan Helena had voorzien en dompelen haar in wanhoop en, uiteindelijk, totale eenzaamheid. Het sterk autobiografische Een blad in de wind is een aangrijpend verhaal, een vergeten en ongeëvenaarde parel uit de Nederlandse literatuur.