Een geheugen in fragmenten

In deze indrukwekkende studie gaat Andreas Stynen op zoek naar de wortels, de evolutie en de functie van een aantal plaatsen en symbolen die een belangrijke rol hebben gespeeld in het Vlaams-nationale verleden. Het is een merkwaardige vaststelling dat nogal wat van deze plaatsen en symbolen zulke heftige emoties kunnen oproepen, van sterke afkeer tot haast religieuze adoratie. Nationale symbolen zijn dan ook meer dan vrijblijvende emblemen van een gemeenschap. Terwijl sommigen met veel enthousiasme naar de IJzerbedevaart gaan. Guldensporenvieringen bijwonen op de Groeningekouter (het slagveld van 1302), of naar het Gentse Campo Santo of het Antwerpse Schoonselhof trekken voor een herdenkingsplechtigheid aan het graf van overleden flaminganten, scharen anderen zich niet of met tegenzin achter het volkslied of de leeuwenvlag. Dit gevoel van onbehagen heeft zijn wortels niet zelden in wat zich in een ver of recent verleden op deze plaatsen heeft afgespeeld. Ook al ondernemen organiserende comités en kleine groepen Vlaamsgezinden verwoede pogingen om deze beeldvorming bij te stellen, een groot deel van de Vlamingen heeft zijn bedenkingen bij deze symbolen.