Gevangen

Van het ene op het andere moment wordt de gemeente Chester’s Mill in Maine van de buitenwereld afgesloten. Een koepel van energie, onzichtbaar maar ondoordringbaar, houdt iedereen gevangen, en er kan niemand van buiten meer in. De meest corrupte man van de stad grijpt zijn kans en vormt een microtirannie waarbij Gestapopraktijken verbleken. En wie houdt hem tegen? Het leger staat opgesteld buiten de koepel maar kan niets uitrichten, zelfs niet met behulp van de krachtigste raketten. De sociale structuur in Chester’s Mill verslechtert even snel als de kwaliteit van de lucht onder de koepel. Als lezer kun je maar één huiveringwekkende conclusie trekken: als de machtsbalans ook maar enigszins uit evenwicht raakt, kun je in een horrorsituatie verzeild raken die met geen pen te beschrijven is. De grootste monsters, dat zijn je medemensen. Stephen King deed in de jaren zeventig al een poging het boek Gevangen te schrijven. Pas nu heeft hij, vindt hij zelf, genoeg ervaring als auteur om het verhaal recht te doen