Handschrift

In 67 zeer korte verhalen vertelt Nicos Panayotopoulos over zijn jeugd, zijn dorp en zijn familie in het Griekenland van de jaren zestig. Verhalen die lezen als een fotoalbum, dat je al bladerend met samengebalde, sterk geconcentreerde herinneringen confronteert. Deze verhalen zijn niet nostalgisch, maar universeel, dicht op de huid geschreven, en te lezen tussen twee bushaltes of treinstations in.