Humeuren en temperamenten

Waar de emoties heersen zwijgt het verstand ' zegt de scheurkalender. Onze gevoelens worden gezien als monsters die ons uit ons evenwicht brengen en ons uiteindelijk verslinden. Het staat niet netjes eraan toe te geven, en erover praten geeft helemaal geen pas. Het wordt al snel als 'geëxalteerd' en 'vals' gezien - wat het natuurlijk ook vaak is.Kennen we onze emoties wel? Bestaat er zoiets als een zuiver gevoel? Deze en soortgelijke vragen komen aan bod in dit emotierijke boek met zijn toch weer zo rationele ondertitel 'Een encyclopedie van het gevoel'. Gerrit Komrij schrijft onder meer: 'Soms dringt een humeur zich op de voorgrond of heeft een emotie het hoogste woord, maar ze blijven altijd in het gezelschap van andere humeuren en emoties. We hebben alleen geen benamingen voor hun diverse constellaties en clubverbanden.' Met een kapmes en een rugzak vol nieuwe naamborden hakt Gerrit Komrij zich een weg door dit woud van onkenbaarheid. Van Ambitie tot Wanhoop. Van Aanstellerij tot Zuiverheid. Een heel bijzondere expeditie, juist voor iemand die zelf ooit schreef: 'Eer zal men kakken in zijn hoed, / Dan dat ik u mijn ziel blootleg / En zeg wat ik thans lijden moet.'De natuurlijke vijanden van Komrij zijn de onverschilligen, de kleurlozen, de sentimentelen, de bureaucraten, ambtenaren, de braven van professie, de kwakzalvers in ideologie en taal, de meegaanden. Het zijn degenen zonder lading, en zolang zij bestaan en Komrij tegen ze schrijft zal hij nooit geannexeerd kunnen worden, zij stoten elkaar af als in een chemische reactie. Deze natuurlijke vijanden zijn alleen in de weer met sentimentele illusies over geluk.