De Wagner opera's

‘In een halve eeuw de wereld rond’ gaat over het leven van de auteur als wereldreiziger. Het is echter geen boek met louter reisherinneringen. Een significant deel van de tekst bestaat uit kritische reflecties en historische beschouwingen die betrekking hebben op de besproken reizen. In deel 1 komt Europa aan de orde, aangevuld met Israël en een paar landen die in de jaren ’70 werden aangedaan op verschillende roadtrips zoals Algerije, Iran en Afghanistan. In deel 2 ligt de nadruk op Azië en in deel 3 komen de overige continenten aan bod. Al met al passeren er meer dan honderd landen korter of langer de revue, van Engeland in 1968 tot Argentinië in 2020 met als toegift Zuid India in 2023. Geografisch gaan we van de Noordkaap naar Vuurland. En natuurlijk ontbreken de Trans Siberië Express, de Zijderoute, Galapagos, Machu Picchu, Lalibela en Timboektoe niet. Veel aandacht gaat verder uit naar de oorzaken en gevolgen van de beide wereldoorlogen die de 20e eeuw zozeer hebben bepaald. Buiten Europa wordt regelmatig stilgestaan bij het koloniale verleden van de betreffende landen en de blijvende erfenis van deze periode, vooral in Latijns Amerika en Afrika.