Tekenen van uittocht

'Akavia, de zoon van Mahallel, raadde de mens aan voortdurend over drie dingen te mediteren: waar hij vandaan komt, waar hij heen gaat, en aan wie hij rekenschap moet afleggen'.
Voor een schrijver, zegt Elie Wiesel, die een getuige wil zijn is deze raad bijzonder waardevol. Met een blik op de afgelegde reisweg zai hij soms een balans moeten opmaken. In dit boek schrijft hij weer over enkele van zijn thema' s en obsessies. Veertig jaar na de Gebeurtenis ervaart hij nog steeds de angst het onzegbare niet te kunnen zeggen, de noodzaak het te proberen, en het gevoel te hebben gefaald. Hoe kan hij de afstand beschrijven die de doden van de levenden scheidt, de joden van hun vijanden, Auschwitz van Hirosjima? Tekenen van Uittocht: verhalen, dialogen, chassidische legenden, lezingen, essays en commentaren. Wat zij alle gemeen hebben is een terzijde, maar door de tekenen heen stellen zij elkaar vragen. Eens zullen wij worden geoordeeld. Door de doden.