Vechtse paradijzen

Nigtevecht, circa 1710. De rijke handelaar Christoffel Brants bouwt een buitenplaats ter ere van zijn vriend tsaar Peter de Grote: Petersburg. Eromheen komen vorstelijke tuinen met daarin ook een Russische badstoof (sauna). Als Peter de Grote in Holland is, bezoekt hij niet alleen de badstoof, maar reist hij ook naar andere buitenplaatstuinen langs de Vecht. Hij is een groot bewonderaar van de Nederlandse tuinkunst.

Dit is een van de vele verhalen in Vechtse Paradijzen. Het boek laat zien hoe buitenplaatsbewoners in de Gouden Eeuw kosten noch moeite spaarden om grootse tuinen aan te leggen rond hun zomerverblijf. Op hoogtijdagen trokken binnen- en buitenlandse bezoekers langs de Vecht om de pracht van deze Hollandse tuinen te bewonderen.

De Vechtstreek spreekt nog steeds tot de verbeelding: op zomerse dagen vergapen veel bezoekers zich aan de allure van toen. Maar wat zij niet zien is de verborgen geschiedenis van de tuinen: strakgesnoeide hagen in geometrische vormen, fonteinen, beelden en exotische planten. Vechtse Paradijzen wekt deze geschiedenis tot leven. Ook geeft het boek een kijkje in de hedendaagse tuinen van buitenplaatsen: hoe proberen bewoners en beheerders deze geschiedenis zichtbaar te maken?

Met fotografie van Eric van Lokven en een inleiding van Erik de Jong, bijzonder hoogleraar Cultuur, Landschap en Natuur aan de Universiteit van Amsterdam.

Inge Dekker is historicus en redacteur, hovenier, tuinontwerper en natuurgids.
Henriëtte Emaar is zelfstandig tekstschrijver en communicatieprofessional.

Vechtse Paradijzen is ontwikkeld door Stichting Groene Parels. Deze stichting wil meer aandacht creëren voor het groene culturele erfgoed door realisatie van publicaties en activiteiten.