Vissen in het verleden

Al in de vroege middeleeuwen was de zeevisserij uitgegroeid tot een permanente en druk bedreven activiteit langs de Vlaamse kust. De zee werd voor de kustbewoners steeds meer gezien als een bron van voedsel, economische ontwikkeling en culturele identiteit. De visserij beleefde vele hoogtijdagen, maar toch werden de Vlaamse vissers en hun familie in die tijden ook regelmatig geconfronteerd met periodes van ellende en ontbering, meestal als gevolg van politieke onlusten. ‘Vissen in het verleden’ is een grondig naslagwerk over de rijke visserijgeschiedenis in Vlaanderen. Het is het resultaat van uitgebreid archief- en literatuuronderzoek, nieuwe datareeksen en een nauwe samenwerking tussen het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ), het Museum aan de Stroom (MAS) en het Nationaal Visserijmuseum Oostduinkerke (NAVIGO). Zonder de aller vroegste tijden te vergeten werpt ‘Vissen in het verleden’ vooral een licht op de ontwikkelingen gedurende de afgelopen vijf eeuwen. Het chronologische verhaal van de ups en downs van de industrie wordt daarbij doorspekt met verschillende (terugkerende) thematische verhalen.