Aarde der mensen

'Aarde der mensen', een van de eerste Indonesische historische romans, geeft een uitvoerig beeld van de koloniale samenleving in het voormalig Nederlands-Indië rond de eeuwwisseling. Minke, een Javaanse jongen van adellijke afkomst, voelt zich bevoorrecht dat hij als een van de weinigen van zijn volk de HBS in Soerabaja mag bezoeken. Hiermee krijgt hij toegang tot de westerse wetenschap en het rationeel denken. Dat hij daarmee ook van zijn eigen Javaanse culturele achtergrond vervreemdt en zijn identiteit verliest, wordt hij zich pas geleidelijk bewust na een aantal zeer schokkende ervaringen die hem doen inzien dat hij en zijn volk door de Nederlanders nooit als gelijken erkend zullen worden. Het dreigende verlies van eigen identiteit is tegelijkertijd een van de aanknopingspunten met het heden. Want dat is ook nu nog het probleem van het moderne Indonesië waar oude waarden vervallen en een nieuwe samenleving haar vorm zoekt. 'Aarde der mensen' en 'Kind van alle volken', de eerste twee delen van deze romancyclus, zijn in Indonesië wegens vermeende communistische sympathieën van de schrijver verboden.