Afteljaren

1960. Een twaalfjarig meisje gaat met haar oudere zus op internaat bij de nonnen. Alles is imponerend: het statige gebouw, de Franssprekende zusters, de nachtelijke geluiden van de andere meisjes in de slaapzaal. De strenge zusters dwingen de kinderen met ijzeren discipline in een strakke routine. Elke[IVN1] ongehoorzaamheid wordt bedacht met tuchtstraffen, die thuis nog eens overgedaan worden. Naarmate de jaren aftellen, versoepelt het regime mondjesmaat: de meisjes krijgen een eigen kamer, ruimte voor zelfontwikkeling en het lef om af en toe de grenzen af te tasten. Benieuwd naar de buitenwereld, die steeds meer binnensijpelt. Afteljaren is een herkenbaar verhaal over groeien[IVN2] in een beperkende omgeving, over de kracht van vriendschap en het verlangen om graag gezien worden.

Riet Vanloo (Kortrijk, 1948) woont al veertig jaar in Turnhout. Na een lange carrière (eerst in het onderwijs, daarna bij verschillende uitgeverijen) ging ze in 2010 met pensioen. Riet schrijft vooral verhalende, realistische boeken in een eenvoudige taal. In 1994 verscheen haar debuut, het (oorlogs)verhaal Tot morgen, over vooroordelen. Jeugdromans, liedboeken en een volwassenenroman volgden. Daarnaast schrijft Riet Vanloo geregeld artikelen voor verschillende tijdschriften.

[IVN1]ev. De minste
[IVN2]'groeien' kan wel, ev. ook 'opgroeien'