Knisper Fogata

Misschien vraag je je af wat “Knisper Fogata” (1955) voor naam is. De schrijfster zegt hierover: “Weet dan dat ik WAT ik schrijf belangrijker vind dan dat IK het schrijf. Daarom dit pseudoniem, dat staat voor “knisperend houtvuur”. Zo wil ik zijn. Als een gezellig kampvuur dat mensen aantrekt en uitnodigt om rustig van elkaar te genieten. Rond het knisperend, brandend hout worden verhalen verteld, ervaringen gedeeld en kunnen we wegdromen.” Als klein meisje hield zij schriftjes bij waarin zij alles opschreef wat zij wou delen maar niet kon delen. Rond haar vijftiende jaar begon zij gedichten te schrijven. Hoe ouder ze werd, hoe meer ze besefte dat zij de waardevolste levenservaringen en levenswijsheden niet kon doorgeven in gesprekken, noch in werkgroepen of samenwerkingsverbanden. Ze begon meer en meer dingen voor zichzelf op te schrijven, gewoon omdat zij ze belangrijk vond. Schrijven is zoals puzzelen, ieder verhaal is een stukje. Ergens zit zij in stukjes in al die stukjes, vermengd met de stukjes van vele anderen, maar ze heeft geen idee hoe de puzzel eruit zal zien als hij klaar is. Titels van Knisper Fogata die eerder bij Celtica Publishing verschenen zijn: - Home Paradijs - Kinderen van gisteren - Lina’s Extra Leven - Liza in Chili