Wim Flokstra

De Nederlandse taal was voor Wim Flokstra als leerling een probleem. Ondanks zijn interesse voor het geschreven woord, waren zijn prestaties volgens de onderwijzers erg slecht. Een handicap die hij niet kon accepteren. Na de middelbare school heeft hij op zijn eigen manier schrijfvaardigheid ontwikkeld. Ondanks vele jaren van oefenen blijft zijn handicap – tegenwoordig dyslexie genoemd – nog steeds een struikelfactor. Dankzij vele duizenden uren schrijven zijn er vele verhalen tot stand gekomen. Hij schrijft zonder franje zoals het leven voor de meesten van ons nu eenmaal is.