Wim van Dijk

De lijfspreuk van Wim van Dijk (1944) is: “Je bent verantwoordelijk voor de ander, omdat er waardigheid schuilt in ieder mens” (Levinas). Hij studeerde natuurwetenschappen en psychologie. Hij was o.a. psychogerontoloog en gaf colleges over ouderdomsziekten zoals dementie. Zijn demente vrouw brak in het verpleeghuis haar heup. Opereren was vanwege haar Alzheimer zinloos en ze overleed ellendig. Hij zet zich in om de euthanasiewet te verbeteren (via het burgerinitiatief Levenseinderegie van de Stichting Levenseinderegie). Liefde in tijden van Alzheimer is een ode aan de liefde en een aanklacht tegen de euthanasiepraktijk. Zijn doel is om het mogelijk te maken waardig te mogen sterven in eigen regie met hulp van naasten zonder dat die strafbaar zijn.