Caf? Mogadishu

'Café Mogadishu'

Iedereen weet dat het bestaat, maar slechts weinigen gaan er voor op pad: het Nederland van de islam. Robbert van Lanschot is diplomaat. Als scherp waarnemer reisde hij voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken door Somalië, Bosnië, Darfur, Irak, Kosovo en Eritrea. Zijn jongste missie was naar Oost-Congo, waar hij zes maanden verbleef.
Maar Van Lanschot werd steeds nieuwsgieriger naar wat er in eigen land gebeurt. Hij besloot Koranlessen te volgen in een strenge moskee, hing rond in vreemde thee- en koffiehuizen, sprak met Somalische vluchtelingen en met Marokkaanse winkeliers. Hij volgde wijkteams en werkte, gekleed in een lichtgevende gemeente-overall, in een multi-etnische straatvegersploeg. Maar hij ontmoette ook verbitterde Hollanders, die niets meer van hun eigen wijk begrijpen. En dit alles schreef hij op. In sommige verhalen komen ook zijn ervaringen in het buitenland terug: zijn gesprek met de Somalische rechtsgeleerde en politicus Sheikh Dahir Aweys – volgens de cia een topterrorist – over de pro’s en contra’s van steniging. En zijn ontmoeting in Darfur met een gezette vijftiger die op zoek bleek naar een derde vrouw. Ze moest rond de vijftien zijn. ‘Maar niet zomaar een kippetje. Nee, het moest een maagd zijn, rank als een palmboom.’
De luchtige toon van zijn boek ten spijt, heeft Robbert van Lanschot een verontrustend verslag opgetekend. Zo is er in het Nederlands nooit een boek over de islam verschenen.