De boerderijen van Renswoude

Deze monografie over de boerderijen van Renswoude behandelt de geschiedenis van het gehele buitengebied van de huidige gemeente, die al vroeg een zelfstandige geografische en bestuurlijke eenheid was. In de veertiende en vijftiende eeuw traden in het gerecht Renswoude personen op, die de namen van de oudste boerderijen voerden en geen horigen meer waren. Namen van pachters, toen ‘bruyckers’ genoemd die het feitelijke werk deden, komen dan nog slechts sporadisch voor. Hoe verhielden de eigenaren en bewoners zich tot elkaar, hoe groot was hun boerderij in de loop der eeuwen en onder welke namen, adressen en huisnummers waren ze bekend? Het rijk geïllustreerde boek geeft hier antwoord op en is ondanks de versnippering van de oorspronkelijke 25 boerderijen geen klaagzang geworden over het verdwijnende boerenbestaan. De auteur heeft intensief archiefonderzoek gedaan naar de feitelijke situatie van iedere boerderij afzonderlijk, inclusief de afsplitsingen, en dat levert soms onverwachte resultaten op. Opmerkelijk is dat lang niet alle boerderijen in de hoge en vrije heerlijkheid Renswoude en Emmikhuizen eigendom waren van de kasteelheer. Rond 1900 bereikte zijn bezit een climax met meer dan de helft van het totale grondgebied, maar niet voor heel lang.