De Gemene Gratie

De hoofdpersoon in ‘De Gemene Gratie’ besluit, na filosofie gestudeerd te hebben en na een calvinistische opvoeding te laten wat die is, op het platteland een krakkemikkige boerderij op ruim een hectare weiland te kopen om die te veranderen in een heel mooi huis met een nog fraaiere tuin. Haar aanzienlijk minder fijnbesnaarde echtgenoot is meteen enthousiast en samen storten zij zich in het boerenleven. Dat boerenleven blijkt minder idyllisch te zijn dan de mythe van de godvruchtige landman doet geloven.