De laatste getuige

In 1942 sluit de negentienjarige Louis Boeckmans zich aan bij de weerstand. Hij doet aan spionage en helpt
onderduikers, maar in 1944 wordt hij verraden. De Duitsers arresteren hem zonder enig bewijs.
Samen met zijn broer belandt hij in Breendonk, waar hij zwaar mishandeld wordt en medegevangenen ziet
sterven. Vervolgens worden de broers naar Buchenwald gevoerd. Ze ruilen er hun naam en kledij in voor een nummer en gestreept concentratiekampuniform. Later word Louis gedwongen om in Blankenburg een ondergrondse fabriek voor V-bommen te bouwen. Een half jaar lang ondergaat hij daar vernederingen en geweld van de Duiste SS'ers. In april 1945 wordt een uitgeputte Louis op dodenmars gestuurd. Uiteindelijk kan het Zweedse Rode Kruis hem redden.
Een jaar na zijn arrestatie is hij terug thuis bij zijn geliefde Germaine.

Jarenlang heeft hij gezwegen, maar sinds enkele jaren doet de 95-jarige Louis zijn verhaal els een van de
laatste getuigen van de verschrikking in de kampen. Historicus Pieter Serrien tekende zijn oorlogsherinneringen
op en geeft duiding bij dit trieste, maar dappere relaas.