De laatste lemming

De laatste lemming van Hans Wap is een aangename, onderhoudende bundel. Hier is niet een dichter aan het woord die zich heeft voorgenomen het poëtische landschap blijvend te veranderen, maar een verteller die onbekommerd genoegen schept in het verhalen van particuliere anekdotes en het formuleren van allerlei persoonlijke overpeinzingen. Helder en direct; wat je leest is wat je krijgt, het zijn geen gedichten die veroverd moeten worden, de lezer hoeft niet op zoek te gaan naar dieptestructuren en verborgen betekenissen.'

Hans Wap (1943) debuteerde in 1967 als dichter bij De Arbeiderspers met de bundel Schoten en Filtersigaretten. Met Bernlef, Jules Deelder, K. Schippers en Riekus Waskowsky schreef hij telexgedichten, die in 1972 door de Bezige Bij werden gepubliceerd onder de titel 5 electrische dichters. Sindsdien publiceerde Wap onder meer kindergedichten in Van wie is dat gekke koppie? (1974) en De olifant en andere insekten (1978).