De mandarijn

In DE MANDARIJN beschrijft Eça met de hem typerende ironie het monotone bestaan van de arme, gebochelde Teodoro die zijn dagen slijt als onbeduidende klerk op het ministerie van Binnenlandse Zaken. In zijn kleine kamertje in het kosthuis van de weduwe Marques droomt hij van een luxe leven vol champagne en minnaressen met blanke boezems. Maar de werkelijkheid schotelt hem niets beters voor dan taaie biefstuk en een oude hospita die de roos uit het kapsel van haar favoriete kostgangers kamt. Het verhaal krijgt een fantastische wending wanneer Teodoro in een oude foliant het verhaal leest van een Chinese mandarijn. In een variant op het oude Faust-thema verschijnt hem op zijn kamertje een duistere gast, die hem een verlokkelijk aanbod doet, en daarmee verandert zijn leven als bij toverslag.