De mogelijkheid van een eiland

Daniel is een succesvolle komiek: met bijtende humor legt hij de pijnlijke plekken van onze tijd bloot en verdient daarmee veel geld. Door zijn status heeft hij de vrouwen bovendien voor het uitkiezen. Toch is hij niet gelukkig, of hooguit tijdelijk. Vele eeuwen later, lang nadat de mensheid is vervangen door een nieuwe intelligent soort, formuleert Daniels kunstmatige nazaat Daniel25 de vraag heel pregnant: valt een volmaakt rimpelloos leven te verkiezen boven een leven met (een paar) hoge toppen en (steeds meer) diepe dalen? De Opperzuster zegt van wel, maar zij vergeet één ding: de mogelijkheid van een eiland.
Met deze roman, zijn vierde en misschien wel meest ambitieuze tot nu toe, trekt Michel Houellebecq de lijn van Elementaire deeltjes en Platform verder door. Nu de moderne westerse samenleving zich gretig lijkt te hebben aangepast aan het wrang-komische beeld dat hij ervan schetste, is het tijd voor de volgende fase: de nietigverklaring van de mens als zodanig. Maar net als Houellebecqs eerdere romans laat Mogelijkheid van een eiland zich ook lezen als een pleidooi voor de liefde.