De orde van het vertoog

Vanuit een zekere onrust — die hij bij zichzelf en bij anderen constateert — stelt Michel Foucault zich de vraag wat er met het — gesproken en geschreven — woord aan de hand is. Alles wat gezegd, betoogd wordt is onderhevig aan controle, selectie, organisatie en 'herdistributie'. Taai voegt zich naar wat de samenleving verwacht te horen, maar doet tegelijk de dingen In zekere zin geweld aan. Het is nodig dat men zich rekenschap geeft ven de bewoording en de context van uitspraken, vertogen, wil men zicht krijgen op de kern, op het eigenlijk gezegde, aldus Foucault in dit boeiend geschrift.