De vier lichten

Dit is het eerste nederlandse boek van de bekende astroloog George Bode. Het gaat in op twee principes die tot nu toe nauwelijks, noch in Nederland noch daarbuiten, in de horoskoop-analyse werden betrokken: de Zwarte Maan en de Zwarte Zon, wier zodiakale posities worden aangegeven door resp. het apogeum van de Maan-baan en het aphelium van de Zonnehaan en waarvan een handzame tabel in dit boek is opgenomen.

Deze twee punten zijn niet alleen een uiterst waardevolle aanvulling op het bestaande ‘instrumentarium’ van de praktizerende astroloog, maar verhelderen door hun aanwezigheid tevens de betekenissen van Uranus, Neptunus en Pluto in de horoskoop. Daarnaast toont dit boek onomstotelijk aan dat deze ‘zwarte lichten’ de meer omvattende principes zijn achter het dekor dat het optreden van Zon en Maan reliëf geeft principes die in zekere zin zelfs de generatoren van deze ‘witte lichten’ zijn.

Ook voor niet-astrologen is Bode’s boek interessant. Het bevat legio aanwijzingen hoe en in welke richting de via de Traditie tot ons gekomen flarden van een vroegere okkulte leer, waarop ook de Tarot, de numerologie en de alchemie zijn gegrondvest, struktureerbaar zijn, zodat ze ook voor onze tijd hun betekenis blootgeven. In feite wordt in dit boek een aanzet gegeven tot een strukturele astrologie. Deze strukturele benadering zuivert de ons overgeleverde astrologische informatie van velerlei uitwassen, waaronder een puur dialektische methode blijkt schuil te gaan waarmee de werkelijke betekenis van de relatie tussen mens en wereld doorzichtig kan worden gemaakt. Deze methode zal in volgende boeken op verschillende onderdelen van het astrologische stelsel worden toegepast.

Het is de grote verdienste van dit boek dat de erin uiteengezette symboliek nergens het kontakt met de aarde verliest. Dit is enerzijds te danken aan het feit dat Bode zijn astrologische symboliek baseert op het enige feitelijke uitgangspunt ervoor – de astronomische werkelijkheid – , en anderzijds aan zijn heldere en viriele stijl van schrijven en zijn logische betoogtrant. Zo ontstaat er een astrologie met een struktuur even strak als die van de exacte wetenschappen en het zou ons niet verwonderen als zij het fundament wordt van de astrologie van de 21ste eeuw.