De vlammenwerpers

Vormgeving: Marjo Starink. Oorspronkelijke titel: Los lanzallamas (1931).

Vlammenwerpers is het vervolg op Arlts roman De zeven gekken. Het verhaal volgt opnieuw Erdosain, een wanhopige en gedesillusioneerde man die steeds dieper verstrikt raakt in de plannen van de mysterieuze Astrólogo en diens revolutionaire groep. Terwijl Erdosain zoekt naar een uitweg uit zijn persoonlijke mislukking en schuldgevoel, raakt hij verwikkeld in een complot dat zowel anarchistisch als crimineel van aard is. In deze roman verdiept Arlt de morele en psychologische crisis van zijn hoofdpersonage. Erdosain wordt heen en weer geslingerd tussen grootse dromen en bittere teleurstellingen, en zijn verlangen naar betekenis leidt hem tot radicale keuzes. De sfeer is doordrongen van geweld, waanzin en paranoïde visioenen, waardoor de grens tussen utopie en nachtmerrie voortdurend vervaagt. Arlt gebruikt het verhaal als een scherpe aanklacht tegen de sociale en politieke ongelijkheid van Buenos Aires in de jaren twintig en dertig. Zijn rauwe stijl, mengeling van realisme en groteske verbeelding, maakt Vlammenwerpers tot een roman die zowel een indringende psychologische studie is als een maatschappelijk pamflet. Samen met De zeven gekken vormt het een krachtig tweeluik over de duistere kanten van moderniteit, revolutie en menselijke wanhoop.