Een wereld van eigen makelij

Heidegger typeert de moderne mens als iemand die zijn lot in eigen hand heeft of wil hebben. Hij meent dat deze radicale autonomie door de ontwikkeling en perfectionering van de techniek wordt gerealiseerd. In Heideggers kritiek op de moderne cultuur is de 'vraag naar de techniek' dan ook beslissend. Het dilemma van de Moderne Tijd is voor hem: de mens is gevangen in een wereld van eigen makelij.
Gruppelaar probeert in zijn boek aan dit dilemma te ontsnappen. Hij gaat na wat de herkomst is van de moderne idee van autonomie en laat zien dat deze idee in het ongerede is geraakt. Hij bespreekt vervolgens een aantal techniek-filosofische auteurs (E. Kapp, Fr. Dessauer, A. Gehlen, K. Marx en J. Schumpeter) en presenteert als conclusie dat de techniek niet zonder meer past in het keurslijf van het moderne ideaal van zelfbepaling en zelfverwerkelijking. Tot slot gaat hij uitvoerig in op Heideggers mens- en techniekopvatting en kritiseert hij haar extreme en rigoureuze karakter.