Gayan

Inayat Khan (1881-1927) werd als jongen reeds bekend door zijn muzikaal talent. Al jong verkeerde hij met heiligen en mystici, of het nu Hindoewijzen of Soefimeesters waren. Bij één dezer Soefi's, Sayed Abu Madani vond hij het antwoord op de roepstem van zijn ziel. In 1910, op 29 jarige leeftijd, verliet hij India. Vanaf dat ogenblik bereisde hij de hele Westerse wereld en was zijn leven gewijd aan het verspreiden van de Soefi-hoodschap, met het ideaal van God, zoals deze zich als enig Wezen in alles manifesteert. De aforismen van Inayat Khan vormen de kern van zijn boodschap. Zij zijn bij uitstek geschikt voor meditatie, opdat 'de tonen van ongespeelde muziek' het innerlijk van de lezer zullen bereiken.

De 'Gayan' is in Nederland een klassiek boek waar reeds talloze drukken van verschenen zijn. Tot voor kort was er alleen een vertaling uit de twintiger jaren die zo gedragen en vormelijk was, dat uitgeverij Servire er een totaal nieuwe weergave van bracht. Voor veel mensen was deze echter te modern. Dit is thans een herziene uitgave van de eerste vertaling, waarbij we zowel op de oorspronkelijke bronnen zijn teruggegaan als met een veranderd taalgebruik hebben rekening gehouden.