Niemand die me ziet

‘De sleutel wordt omgedraaid. Heel langzaam adem ik uit. Geen klappen dit keer.’ Er is een meisje vermist. Een naaktfoto van haar wordt aangetroffen op de mobiel van een pedofiel. Maar van Sofie zelf geen enkel spoor… ‘Sorry oma,’ schreef ze achter op een foto in haar slaapkamer. Sorry waarvoor? Vraagt rechercheur Liesbeth Ligthart zich af. Haar jonge collega Inge de Wit weet zeker dat Sofies broer Bram iets achterhoudt. Maar hoe kan ze hem ertoe bewegen te praten? Er is al veel tijd verloren, maar met alles wat ze in zich hebben werpen de twee agenten zich op deze zaak. En dat is meer dan je zou vermoeden… Is het genoeg om Sofie te vinden?