Henry Bond, interior series

'. van de straat af, een blik werpen door een raam, een appartement of huis binnen, en de meteen herkenbare aan de gang zijnde routines zien': Het is deze grens van de (inbreuk op de) privacy die Bond in de zwart/wit beelden bespeelt door ons motieven van het dagelijkse bestaan te tonen uit Londonse woningen rond Kensington en Knightsbridge.
Het overschrijden van de publieke naar private grens openbaart echter geen onthullend nieuws, maar bevestigd herkenbare geregelde, banale gebeurtenissen. Ze stellen de achterliggende gedachte dat er voor ieder van ons - achter de beelden en de mythe die we aan onze naasten en in het openbaar voorhouden - een zich minder van zichzelf bewust 'huiselijk leven' bestaat, dat doorgaans verborgen blijft.

'. from the street, casting a glance through a window, into an apartment or house, and immediately seeing recognisable on-going routines': it is this boundary of (the invasion of) privacy that Bond plays on in black-and-white pictures by showing us motifs from everyday life in London houses around Kensington and Knightsbridge.
Trespassing the public to private boundary, however, does not disclose any revealing news, but confirms recognisably regular and commonplace events. They state the underlying notion that - behind the images and myth we present to our nearest-and-dearest and in public - for anyone of us there is a less self-aware 'home life', which generally remains hidden.