Het onvoltooide heden

'Geen dagboek bijhouden, niet vervallen tot het columnistendom, niet elke afzonderlijke indruk vastleggen, niet mijn stemmingen opsparen, maar iedere vraagstelling aan de hand van de omstandigheden ontcijferen - als het raadsel van de Sfinx. De eeuwige vraag "Wat is er?" vervangen door de onvermoeibare vraag: "Wat gebeurt er?" Uit de stortvloed van de actualiteit het gedenkwaardige lichten. Veel waarde hechten aan de details. De waarheid zoeken in wat zich voordoet, niet in de uiterlijke schijn. Voortdurend de onontkoombaarheid van ontwikkelingen vergelijken met de onvoorspelbaarheid van de omstandigheden. Bij het onderzoeken van gebeurtenissen niet meer er naar verlangen om in een blik de hele geschiedenis te overzien...

Ziehier de principes die ik in het eerste jaar van het derde millennium in de praktijk heb proberen te brengen.'