Hoge vaandels

Kerstavond, 1932. Sneeuw valt over het idyllische bergdorpje Kranach, in het diepe zuiden van Beieren, tegen de Alpen aan, waar de familie Kluger woont. De kerstboom in het huis van de Klugers is net opgetuigd en iedereen verheugt zich op het samenzijn. Binnen is het knus en vredig, maar buiten raast een storm. De storm van chaos en onrust in de Duitse landspolitiek, waar een grote machtsovername gaande is. De Klugers nemen het niet al te serieus - het zal toch allemaal zo’n vaart niet lopen? Bovendien, Berlijn is ver weg. Zoon Erich is wel wat fanatiek als nieuwbakken lid van de nazipartij, maar hij heeft eindelijk een baan, na jaren werkloosheid, en is daardoor helemaal opgebloeid. Z’n moeder is zo blij voor hem. Dochter Lexa houdt zich afzijdig van de politiek, zij gaat binnenkort trouwen en heeft andere dingen aan haar hoofd. Ze droomt over haar toekomst met de veelbelovende jonge arts Moritz. Wat de Klugers op die vredige kerstavond nog niet beseffen, is dat binnen enkele maanden hun leven nooit meer hetzelfde zal zijn. ‘Een onverschrokken kijk op de eerste jaren van het nazisme (…). Een opzienbarende roman, huiveringwekkend, meeslepend, ingehouden … Je wilt doorlezen.’ -The Times ‘Een ooggetuigenverslag, gebaseerd op persoonlijke ervaringen (…) Een van de redenen waarom dit boek zo’n buitengewone leeservaring is.’ -BBC ‘Grijpt je bij de keel.’ -Evening Standard ‘… als een zomerstorm over een ogenschijnlijk vredige berghelling, waar een moment geleden nog niemand gevaar liep.’ - The New Yorker ‘We weten de uitkomst, maar net als de hoofdpersoon, hopen we dat het tij te keren is.’ - Times Literary Supplement ‘Dit boek te lezen, met de kennis van wat er later zou gebeuren, is een buitengewone ervaring. Carson had geen idee waar het uiteindelijk naar toe zou gaan toen ze dit schreef, maar desondanks ademt het boek een onwrikbaar geloof in het onheil. De overeenkomsten met de huidige tijd kun je onmogelijk over het hoofd zien. Hadden we allemaal maar Carsons inzicht en morele besef.’ -The Guardian