In het spoor van seksuele differentie

Het feministisch denken zoekt zijn verhouding te bepalen tot de traditie van de westerse filosofie. Die verhouding is allesbehalve gemakkelijk en vanzelfsprekend. De afstand wordt nergens zo radicaal onder woorden gebracht als in de opvallende gedachte van seksuele differentie, die een tiental jaren geleden door Franse schrijfsters en filosofes werd geformuleerd. In dit ‘nog niet denkbare andere denken’ (Hélène Cixous) wordt het klassieke denken met zijn pretentie van universaliteit uitgedaagd en ondermijnd. Rina Van der Haegen, die al vroeg moeite deed dit denken in Nederland te introduceren, presenteert het in deze studie voor het eerst hier te lande in zijn volle omvang, en doordenkt er de draagwijdte van. Ze problematiseert de grondbegrippen en vooronderstellingen van de dominante filosofie, en maakt deze ‘los van de economie van de logos’ (Luce Irigaray), die niet seksueel neutraal blijkt te zijn. Gaandeweg expliciteert zij, met verwijzing naar het hedendaagse differentiedenken (Jacques Derrida, Gilles Deleuze), de ‘seksuele differentie’.