Sluitertijd

'Er is niets dat blijft, behalve woorden waarmee Joris de wereld van zijn jeugd in beelden vat. Kijkend door de raampjes van een trein ziet hij zijn dorp “dat in de blauwe avond zijn daken als lammeren tegen het kerkschip samendreef. De hoge hemel daarboven, die wankel op de torenspits balanceerde.”