Mevrouw Len

Een jonge schrijver raakt gefascineerd door zijn benedenbuurvrouw, een plompe vrouw van begin zestig die haar etage tot een hol heeft gemaakt vol katten, stapels kranten en met kleren volgepropte plastic zakken. 'In haar vrolijk gebloemde jurk met hoofddoek herinnerde ze me aan boerenvrouwen op foto's van lang geleden en ver weg. De tijd waarin men boerenvrouwen, op weg naar de markt, in de berm zag staan, de benen iets gespreid in de rok, en het onder die rok hoorde klateren in het gras.' Geleidelijk aan spint de Poolse mevrouw Len hem in haar web.