My Death

Dood gaan we toch! We trekken samen op Dood en ik, we lachen wat af, we snikken als het te triest wordt. Dood wijkt geen moment van m'n zijde, we zijn verbonden door de onzichtbare draad die ook wel het Zilveren Koord genoemd wordt. Kortom Dood is mijn dood. Vrees voor Dood heb ik niet, Dood heeft van mij geen last. We dansen samen door het leven dat te absurd is, teveel samenzweringen kent. Dood schermt mij af, geeft me reflectie en zelfkennis. Als Dood besluit dat we over hebben te steken, volg ik hem onbevreesd. Want het zou zo maar kunnen dat het leven een droom is en we ontwaken als we dood zijn. Kleine disclaimer: Als emoties beheerst en onderdrukt worden, ontstaat er iets leugenachtigs, iets gekunstelds, iets doods. Daarom het motief van'duisternis', het onbekende, het onbeheerste, tegenover dat van 'licht', het witte masker van de beschaving. Ziedaar de titel van mijn blog: "My Death". "De geest van de mens is tot alles in staat - omdat hij alles bevat, zowel het hele verleden als de hele toekomst." uit Heart of Darkness, door Joseph Conrad.