Nachtschip Night

Parijs, medio jaren '70. Een jongeman en een jonge vrouw leren elkaar kennen op een niet-toegekende telefoonlijn, zoals er na de Tweede Wereldoorlog in Frankrijk honderden bestonden. De vrouw lijdt aan leukemie en mijdt elk fysiek contact. Drie jaar lang zijn ze hartstochtelijk verliefd, ze beminnen elkaar per telefoon, maar zonder elkaar ooit te ontmoeten.
Nachtschip Night brengt alle grondthema's van Marguerite Duras voor het voetlicht: de eenzaamheid van de mens, de ontoereikendheid van de liefde, de afgrondelijkheid van het verlangen. Duras' gloedvolle poëtische vervorming van een op zichzelf simpel gegeven maakt dit stemmenspel ongewoon beklemmend.
MARGUERITE DURAS [1914-1996] genoot in de jaren '80 en vroege jaren '90 van de vorige eeuw grote populariteit als schrijfster en filmmaakster. Nachtschip Night, een klein maar subliem hoogtepunt in haar oeuvre, is de eerste prozatekst van haar hand die in het Nederlands verschijnt sinds haar dood.
'À Paris, l'amour, toujours.' Marguerite Duras