Nicht Bette

Nicht Bette is de eerste vertaling in het Nederlands van het boek dat door kenners als het hoogtepunt wordt beschouwd in Balzacs oeuvre. De roman werd in 1846 voor het eerst als feuilleton gepubliceerd. Het oogstte bij verschijnen onmiddellijk succes.De hoofdrolspeelster van deze roman, Bette, groeide als Lisbeth Fischer samen met haar nicht Adeline op in een dorp in de Vogezen. Bette was lang niet zo mooi als haar nicht en zij werd naar haar gevoel om die reden door haar familie achtergesteld.Dat wekte haar afgunst. Het zou de grondtrek van haar karakter worden, een uitgesproken excentriek karakter. Haar jaloezie werd voor haar ondraaglijk toen Adeline huwde met baron Hulot d'Evry. Haar nicht verhuisde zo uit het slijk van het dorp naar de weelderige wereld van het hof van Napoleon. Hoewel de baron en zijn vrouw Bette op allerhartelijkste manier behandelden, bleef de tegenstelling in haar ziel schrijnen: zij, de baron en Adeline, in een prachtig herenhuis, Bette op een pover zolderkamertje.Bette leert een jonge Poolse banneling kennen, voor wie zij een liefde opvat die de vorm aanneemt van een moederlijke en tirannieke bezorgdheid. Maar Hortense Hulot, Adelines dochter, wordt smoorverliefd op de Pool en het komt tot een verloving. Dat wekt in Bette een woede die omslaat in een verschrikkelijke haat en zij besluit wraak te nemen en de hele familie te gronde te richten. Hoe dat gebeurt wordt in deze roman op een fascinerende en meeslepende wijze verteld. Nicht Bette staat boordevol verhalen over wellust, haat en wraak en zoals altijd in Balzac's werk krijgen, we een voortreffelijk zicht op de zeden en gewoonten in de eerste helft van de negentiende eeuw.