Niemand keek omhoog

Lucy is dertig en had succesvol kunnen worden, maaris dat niet. Ze woont in een straat vol toeristen, bezoektelke week met tegenzin haar opa en heeft een baan die zeniet leuk vindt. Als haar ouders naar Zweden verhuizen,vertrekt zij ook. Naar Madrid, waar de mensen niet zoopgefokt zijn en waar een vriend van haar woont die preciesdoet waar hij zin in heeft. Ze hoopt dat het haar daarlukt om anders te leven, maar dat nieuwe leven komt nietecht op gang. Pas na een ingrijpende gebeurtenis snaptze dat ze op zoek is naar iets anders.Vos kijkt op een prachtige manier net naast de dingenen schetst in korte scènes gebeurtenissen waarin humoren droefheid bijna hetzelfde lijken. Als ik een bad had iseen roman over verwachtingen, perfectionisme en pogingenom onafhankelijk te zijn.‘Als mensen een documentaire over je willen maken,moet je je even op je achterhoofd krabben,’ zei een documentairemaakstereens tegen mij. ‘Of je hebt iets bereikten mensen willen snappen hoe dat kan. De voorwaardenvoor succes begrijpen. De illusie hebben dat ze zelf zoietskunnen. Of je bereikt niks, maar bent toch gelukkig op jeeigen vreemde manier. Of je bereikt niks en je bent ongelukkig,maar voor dat soort documentaires willen fondsenmeestal niet betalen.’