Oudergewoonte

Beschouwingen en reportages in kranten en weekbladen maken er de laatste tijd melding van dat veel joodse twintigers die niet orthodox zijn opgevoed, toch lid worden van joodse organisaties, naar sjoel gaan en koste wat het kost een joodse partner willen: Wil deze nieuwe generatie iets terugwinnen wat door de vorige (de kinderen van de holocaustslachtoffers) is veronachtzaamd of vergeten?
Deze bundel waarin werk is opgenomen van joodse schrijvers uit verschillende generaties; staat vol verhalen waarin de joodse rituelen en symbolen een meer dan bijzakelijke rol spelen in het hedendaagse leven. Wat is echt joods? Hebben we het dan over de inrichting van een leven waarbinnen veelvuldig synagogebezoek, het dragen van een keppel in het openbaar en heiliging van de sabbat vanzelfsprekend zijn? Of volstaat het om het leven min of meer te enten op wereldse rituelen en symbolen die bij het joods-zijn horen: de bereiding van het eten volgens de rituele spijswetten, het vieren van joodse feesten, volgens de joodse traditie trouwen (compleet met mazzeltov) dan wel begraven worden?
De verhalen in deze bundel geven geen direct antwoord op deze vragen maar zijn een literaire verbeelding van wat zich ouder (en dus naar joodse) gewoonte in het persoonlijk leven van alledag heeft genesteld.