Post mortem

De meeste mensen zijn te goed voor de hel en te slecht voor de hemel. Voor hen is het vagevuur een middeleeuwse religieuze constructie die door Dante kleur en vorm kreeg. In dat vagevuur wordt gewacht, vaak lang, totdat de louteringsberg kan worden beklommen en uiteindelijk het paradijs wordt bereikt. Onder de wachtenden vormen zich groepjes die de tijd korten met discussies over de hoofdzonden uit het vroegere aardse bestaan. Erasmus, Montaigne, Darwin, Tsjechov en Camus zijn met elkaar in gesprek over hun ondervindingen met hoogmoed, afgunst, boosheid, luiheid, gierigheid, gulzigheid en lust. Vaak is er een "ervaringsdeskundige" nodig en schuiven Che Guevara, John Rockefeller, paus Pius Xll of Marilyn Monroe aan. Het zou een vrolijke janboel worden als Vergilius en zijn hulpje Candide, geleend van Voltaire, de orde en regel niet zouden handhaven. Zo ontstaat er, tussen mensen en tijden, een gesprek over schuld en boete, loutering en geluk, leven en dood, goed en kwaad, gelukkig niet alleen ernstig maar ook lichtvoetig.
Dr. A.J. Dunning (1930-2009), emeritus hoogleraar cardiologie, schreef met Post mortem een bijzonder boek waarin hij opnieuw van zijn eruditie blijk geeft.