Stienkeal

Yn de yntime bondel Stienkeal sjocht Elmar Kuiper mei in skerp each werom. It keal stiet foar de jeugd, mar ek foar dea, pine en ûnbegryp. Mei ynmoed skriuwt de dichter oer syn jeugd, syn heit en it wurk as broeder yn ’e psychiatry. Hy ferpleatst him yn ’e wrâld fan in geastlik sike en sjocht út in oar perspektyf wei nei de werklikheid. De fersen binne skreaun yn in taal dy’t assosjatyf, waarm, byldzjend en hiel persoanlik is, en tsjûgje fan eigensinnigens en lef. Elmar Kuiper waard foar ferskate literêre prizen nominearre en wûn fjouwer kear in Rely Jorritsmapriis. In seleksje út syn wurk is oerset en útjun yn it Dútsk ûnder de titel da scharwenzeln spottvögel mit der schwerkraft.