The learned eye

Opgedragen aan Rembrandt-kenner Ernst van de Wetering

‘Konst-geleerden ooghen’ of oculus eruditus was een concept dat gebezigd werd door zeventiendeeeuwse schrijvers om het ideaal te verwoorden dat een schilder niet alleen goede schildertechnieken bezat, maar ook kennis had van kunstgeschiedenis en belangstelling toonde voor literatuur en poëzie. In dit boek, dat opgedragen is aan Rembrandt-kenner Ernst van de Wetering, verwijst het ‘learned eye’ naar het ervaren oog van de kunsthistoricus, de curator of de restaurateur. Het beschrijft een concept dat een essentieel is voor een goed begrip van de zeventiende-eeuwse kunst en haar context, namelijk het besef van de kunstenaar van de intellectuele en sociale status van zijn vak. Er zijn bijdragen over Rembrandt, Van Dyck, Frans Hals, Poussin en anderen, alle verbonden aan het thema van het ‘learned eye’ en gericht op atelierpraktijk, kunsttheorie of de ontwikkelingen van de kunstenaar’s zelfbeeld.