Van de hoed en de rand...

Een schelp, wat lelietjes-van-dalen, maretak en ander groen, drie kippeveren: dit kon met aantreffen als versierselen op de hoed van een pelgrim. Dergelijke pelgrimstekens uit verre oorden functioneerden in de middeleeuwen als heilbrengende en kwaadafwerende amuletten. In de loop van het verhaal wordt de lezer ook geconfronteerd met andere, sterk uiteenlopende zaken zoals twintigste-eeuwse edelsmeedkunst, een Romeinse trompet, schilderijen van en naar Jeroen Bosch, bronzen luidklokken en eretekenen uit de jaren twintig en dertig van de deze eeuw. De auteur laat ons zien dat de kunsthistoricus zowel oog moet hebbben voor het detail als voor het totaal, dat hij niet alleen moet kijken naar het kunstwerk maar ook naar de context, dat hij nauwkeurig moet observeren èn interpreteren, dat hij moet weten van de hoed èn de rand.