Ada

Nieuwe vertaling in de uitgave van het verzameld proza van de Russisch- Amerikaanse schrijver, en wel van een later hoofdwerk. Het is allereerst een half-parodistische familieroman, met als leidraad de incestueuze relatie tussen pril broertje en zusje uit een uiterst comfortabel milieu. Verteller is de inmiddels bejaarde broer die het verleden wil verduurzamen tot eeuwigheid. Hij heeft een speciale belangstelling voor "de textuur van de tijd". Vooroordelen tegen het werk van Nabokov (gekunsteld, koket) kan men bij dit boek naar hartelust bevestigd krijgen; zelfs oprechte Nabokovianen hebben wel moeite met de overvloed aan allusies en raadseltjes. Daardoor wordt de speciale plaats van dit boek in de wereldliteratuur, die als regel misère schildert, wel eens miskend: behalve een momentopname van de eeuwigheid is het ook een experiment in het beschrijven van volmaakt geluk, mét het wat kitscherige geflonker dat dit nu eenmaal afgeeft.