Pnin

Veel figuren in de romans van de Amerikaans-Russische grootmeester (1899-1977) zijn niet onverdeeld sympathiek. Professor Pnin is daarop een hartveroverende uitzondering. In deze kleine roman volgen we de oprechte maar onhandige pogingen van deze Russische, middelbare, kale, grof gebouwde maar fijngevoelige en onverwacht kinderlijke emigrant om in een Amerikaans universiteitsstadje zijn plaats onder de zon te vinden. Zijn onhandigheid wordt weldra fameus in het wereldje van egocentrische, gehaaide en hooghartige academici. Pnin beklant een verlopen eethuis louter uit sympathie voor mislukkingen en ook de lezer zal vanaf de eerste bladzij niet anders dan sympathie kunnen voelen voor de maatschappelijke mislukking die Pnin heet en die Nabokov zijn als mens meest geslaagde romanfiguur vond.