De ondergang van Napoleon

Na zijn rampzalige Russische veldtocht van1812 verzwakte Napoleons keizerlijke greep op Europa. Wat volgde was een schaamteloos gegraai om territorium door de machtigste staten. De uitkomst,vastgelegd op het Congres van Wenen in1815, bepaalde de grenzen van het nieuwe Europa en ligt aan de wortel van veel van de problemen van vandaag. De belangrijkste beslissingen werden genomen door tsaar Alexander I van Rusland, de Oostenrijkse kanselier Metternich, de Duke van Wellington, de Franse diplomaat Talleyrand en Napoleon zelf, maar de algemene voorstelling van hoffelijke staatslieden in elegante Weense salons klopt niet. Veel cruciale kwesties werden besloten op het slagveld of gewoon langs de kant van de weg.
Op basis van uitvoerig bronnenonderzoek in zes talen, waaronder de rapporten van spionnen en informanten, wordt duidelijk dat het nieuwe Europa werd gesmeed door mannen in de greep van angst, hebzucht en lust, in een verdorven atmosfeer waarin seksuele gunsten net zo gemakkelijk werden verhandeld als provincies en de ‘zielen’ die ze bewoonden. De ondergang van Napoleon, vol beklemmende maar ook frivole details, is het even overtuigende als meeslepende nieuwe meesterwerk van de auteur van '1812'.