De schnabbeltoer

Jarenlang bestond voor duizenden Nederlanders een feestavond uit een programma met een conferencier, een accordeonduo, een rolschaatsnummer, een goochelaar, een jongleur, een zanger of zangeres en liefst ook nog een kunstfluiter. Vanaf 1945 tot in de jaren zestig, tot de klad er in kwam, reisden vel honderden artiesten naar alle uithoeken van het land, om steeds weer in onverwachte situaties te belanden - al was het maar de afwezigheid van een kleedkamer of een ongestemde piano: 'Maar dat was nu juist de romantiek van de schnabbeltour. Je wist nooit wat je te wachten stond. We zullen wel zien, we redden ons er wel uit.'

'De schnabbeltour' beschrijft het verdwenen amusementsvak ten tijde van de wederopbouw, tegen de achtergrond van de machtige rol van de radio, de groeiende platenindustrie en de opkomst van de televisie.